ایران به راستی که کشور شعر و شاعری است. من هم به تبع گاهی قطعه ای منظوم یا موزون به ذهنم تراوش می کند مثل این یکی:

" من هیچ وقت 

                       به هیچ کسی "گل" نگفته ام.

منظور من صد البته "بالاتر از گل" است!"

و یا آقای سروش چنان صنعت ایهام (دو پهلو گویی) را در موضعش در قبال انتخابات بکار گرفته که آدم با خودش فکر می کند که ایران به راستی سرزمین شعر و شاعری است! :  "همتی را نصرت می کنیم تا ردای رییسی بپوشد و چشم خلایق به جمال عبدالناصر روشن شود." ایهام یا دوپهلو گویی در واژه "رییسی" که یکی از کاندیداهاست و نیز به معنای لغوی رئیس بودن به کار رفته. یا جمال عبدالناصر رهبر ملی مصر بوده که اینجا جمال را به معنای زیبایی بکار برده با گوشه چشمی به شخصیت ملی و بلند قد مصری.