یک تست کراتین خون در بیمارستان مدرس 9000 تومان در بیمارستان آتیه 50 هزار تومان. یک نوار قلب در بیمارستان طالقانی 5000 تومان در بیمارستان خصوصی 50000 تومان. تست سیتی آنژیو در بیمارستان بهمن با داروی آزمایش حدود سه میلیون و 700 هزار تومان. ولی اگر بخواهی بیمارستان مدرس وقت بگیری باید نوبت بگیری و قیمتش خیلی پایین تر از این حرف هاست. مثلا الان نیاز داری تست بگیری دارو باشد یا نباشد قصه هاست. این است که آدم کاملا احساس میکند فقر چیز بدی است و پول چه کارها که نمی کند. بجایش وقتی پول می دهی در آرامش در محیطی بسیار تمیز و خلوت، مثل آدم حسابی ها باهات برخورد می کنند و کلی کیف می کنی ولی در بیمارستان دولتی از هرکی سوالی کنی عن قریب است که بزند توی گوشت. روی دیوار بیمارستان طالقانی تابلویی زده بود مبنی بر منشور حقوق بیمار. دریغ از رعایت یک مورد. بگذریم هر چه می خواهم مثبت باشم و همه اش نکات منفی را در وبلاگ ننویسم نمی شود که نمی شود.

امروز اولین واکسن کرونا را که سینو فارم چینی بود زدم. دوز بعدی 2 شهریور. سوله خلوت بود و طبق پیغامی که در موبایل داده بودند فقط با کارت ملی آنهایی را پیغام داشتند راه میدادند و در داخل هم تعداد میزهایی که گذاشته بودند بیش از 5 تا بود. تا وارد سوله شدم میز خالی بود رفتم نشستم. خانمی که نشسته بود خیلی مودب گفت دو نوع واکسن داریم کوبرکت و چینی کدام را ترجیح می دهید. گفتم کدام بهتر است؟ گفت هر دو خوبند. کمی با خودم حساب کتاب کردم که این چینی های پدر سوخته خودشون این ویروس رو در جهان پخش کرده اند واکسن شون هم باید بهتر باشه. گفتم چینی. بعد هم آمدم بیرون . سر جمع شاید 5 دقیقه طول نکشید. خلاصه خدمات عالی بود. و اصلا پولی هم نگرفتند. عیب او جمله بگفتی هنرش نیز بگو.