آدم که پیر می شود از دست زندگی ، بسیار می شود که کمی سیر می شود. 

تا اینکه امروز چشمم خورد به این شعر حافظ : "حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست؟"