صبح که از خواب بیدار شدم نمیدانم چرا در سرم این بیت شعر مرتب تکرار می شد: شبی گیسو فروهشته به دامن/ پلاسین معجر و قیرینه گرزن

این بیت یک شعر از منوچهری است که در کتابهای ادبیات درسی زمان ما وجود داشت. و در وصف شب است. نوشتالژی و پیچیدگی ضمیر ناخودآگاه آدمی.