باز صحبت از یک عکاس است. دان مک کالین Don McCullin کسی که وقایع را شکار می‌کند و غصه می‌خورد که چرا بجای کمک مجبور است عکس بگیرد. عکس‌هایش تکان‌دهنده بود. حرفش تکان دهنده‌تر. می‌گفت که اینک در بهترین نقطه‌ی انگلستان زندگی می‌کند ولی هر شب که می‌خوابد با یاد لبنان و ویتنام سر بر بالین می‌گذارد. باری حکایتی است این حال آدمی.
در ویکیپدیا جمله‌ای هم از او خواندم که در زیر می‌آورم:
"I am a professed atheist, until I find myself in serious circumstances. Then I quickly fall on my knees, in my mind if not literally, and I say : 'Please God, save me from this.۱