فکر کنم قبلا هم به آهنگ "من زنده می مانم" یا همان "I survive" اشاره کرده ام. امروز خواستم نسخه اولیه این آهنگ را که گلوریا گی نُر، در سال 1982 خوانده بود گوش کنم. و این نسخه از همه خوانش های بعدی قشنگ تر است. و این ترجمه من از این ترانه:
ابتدا ترسیده بودم
ماتم برده بود
گمان می کردم که دیگر نمی توانم زندگی را بدون حضور تو در کنارم تحمل کنم
اما پس از آن شبهای بسیار که به تو می اندیشیدم و جراحتی که به روحم وارد کردی، قوی شدم
و آموختم که به زندگی ادامه دهم.
و حالا تو برگشته ای
از فضایی بیرون
تا داخل شدم تو را در خانه دیدم
با آن حالت غمناک بر صورتت
باید قفل را عوض میکردم
باید کلید در را ازت میگرفتم
اگر برای یک ثانیه حدس می زدم که تو ممکن است برگردی تا مرا بیازاری
حالا برو و از خانه من خارج شو
برگرد برو
زیرا که دیگر تو را در اینجا جایی نیست
آیا تو همان نبودی که سعی کردی مرا با خداحافظی ات برنجانی
فکر میکردی میشکنم
فکر میکردی که می افتم و می میرم
آه نه نه
من زنده می مانم
تا وقتی که دوست داشتن را از یاد نبرده باشم
می دانم که زنده می مانم
و سالها زندگی در پیش دارم
و خواهد بود چیزی که مرا تماما عاشق خود کند
و من زنده خواهم ماند (هی هی)
